Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Ευρετήριο Σοσιαλιστικής Προοπτικής Μαΐου 2018


Σοσιαλιστική Προοπτική Μαΐου 2018


Λιτότητα, υπερχρέωση και υπερφορολόγηση κρατούν τη χώρα στην κλίνη του Προκρούστη, και η «έξοδος από το δανειακό πρόγραμμα» τον Αύγουστο δεν θα αλλάξει ριζικά την κατάσταση. Όμως, σε μια σειρά τομείς, τα κέρδη των αφεντικών μας αυξάνονται, ενώ πανευρωπαϊκά το μεγαλοαστικό στρατόπεδο βρίσκεται σε σύγχυση, πολιτική διαίρεση και κρίση ηγεσίας. Τώρα είναι η ώρα να αρχίσουμε και πάλι ως συνειδητοί εργαζόμενοι να διεκδικούμε αυτά που δικαιούμαστε, αυτά που μας στέρησαν.

Η αυξανόμενη αντίσταση της γαλλικής εργατικής τάξης στα αντεργατικά μέτρα του Μακρόν είναι το πρώτο επεισόδιο μιας αφύπνισης της ευρωπαϊκής εργατικής μας τάξης, που, ό,τι και να κάνουν οι εκμεταλλευτές καπιταλιστές, δεν θα μπορέσουν να την αποτρέψουν.

Δείτε την εφημερίδα σε μορφή PDF
Σοσιαλιστική Προοπτική Μαΐου 2018

Στην ακί του στοχάστρου - ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΒΟΛΗ

Του Γιάννη Βερούχη (1931-2010)

1) Ο Αλέκος Παναγούλης που γνώρισα

* Η πρώτη Μαΐου, πέρα από παγκόσμια ημέρα των αγώνων και θυσιών της εργατικής τάξης, για τον ελληνικό είναι και κάτι άλλο. Είναι και η επέτειος της δολοφονίας του Αλέκου Παναγούλη, που έγινε τη νύχτα της 1ης Μαΐου του 1976.

- Ο Αλέκος είναι η κορυφαία ηρωική ατομική περίπτωση, της αντίστασης του ελληνικού λαού κατά της Χούντας.

- Για τον Αλέκο, η αρετή των αρετών ήταν η συνέπεια και το πνεύμα της τόλμης και της θυσίας, που συνοδεύουν έμπρακτα τα πιστεύω του ανθρώπου.

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

                          

  Γιάννης Βερούχης (1931-2010)


Από την ιστορία των Ελλήνων Τροτσκιστών

Οι «Δημοκρατικές Επιτροπές Αντίστασης» (ΔΕΑ)


Η επικήρυξη του Γιάννη Βερούχη 
από τη Χούντα
Η αντιστασιακή οργάνωση-κίνημα «Δημοκρατικές Επιτροπές Αντίστασης» (ΔΕΑ), ιδρύθηκε και καθοδηγήθηκε από την επαναστατική τροτσκιστική οργάνωση «Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Κ.Δ.Κ.Ε.) – 4η ΔΙΕΘΝΗΣ».

1)      Τα ΔΕΑ και οι εχθροί τους

     ● Η ύπαρξη και δράση των ΔΕΑ και φυσικά και των τροτσκιστών αποσιωπήθηκε από όλα τα αστικά και τα σταλινικά κόμματα: Αλλά και από τους διάφορους κάπηλους των επαναστατικών ιδεών, που για να καλύψουν την προσωπική τους κατάπτωση και λιποψυχία, διέγραψαν εσκεμμένα την ιστορία των Ελλήνων Τροτσκιστών και των ΔΕΑ.
2)      Προετοιμασία μας
  
 ●Η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 βρήκε τους Τροτσκιστές της οργάνωσης ΚΔΚΕ «Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας», έτοιμους να αντισταθούν εναντίον της.
Αυτή η ετοιμότητα ήταν το καταστάλαγμα μιας επίμονης εργασίας 17 περίπου ετών, όπου μεσολάβησαν δύο φάσεις αριθμητικής και πολιτικής ανάπτυξης.
Σ’ αυτό το διάστημα η τροτσκιστική οργάνωση διαπαιδαγωγήθηκε: Πρώτον: Πάνω στο έμπρακτο μαχητικό πνεύμα του αγώνα, της αυτοθυσίας, και της αυτοπεποίθησης. Δεύτερον: Στην πάλη μέσα στην εργατική τάξη διαμέσου της εισχώρησης και της κατάληψης εργατικών σωματείων. Και τρίτο: Στην ανάπτυξη της πολιτικής μόρφωσης, για την οποία η οργάνωση άνοιξε ένα δικό της βιβλιοπωλείο.
Όλη αυτή η διαπαιδαγώγηση άρχισε από την «Περιφερειακή Επιτροπή» και ολοκληρώθηκε και σε πολύ μεγαλύτερο βάθος, από την «Οργανωτική Επιτροπή» της οργάνωσης.

Οργανωτικό Σεμινάριο


Η στρατολογία επαναστατών
1)      Δεν επιμένομε ποτέ να στρατολογούμε ανθρώπους που δεν τους συγκινούν οι επαναστατικές ιδέες μας, όπως και όταν δεν είναι φτιαγμένοι από την κατάλληλη ανθρώπινη ηθική πάστα.
Μαρξιστής επαναστάτης δεν μπορεί να γίνει ο καθένας…
Γι’ αυτό και η πρόταση της επαναστατικής οργάνωσης προς έναν άνθρωπο, να συμπαραταχθεί στις γραμμές της, στην εποχή του πλήρους και πολύπλευρου αδιεξόδου και της πλήρους παρακμής της κοινωνίας, όχι μόνο δεν είναι πράξη συνηθισμένη: Αλλά αντίθετα είναι η πλέον τιμητική πρόταση που μπορεί να γίνει σ’ έναν άνθρωπο.

Ενότητα-οργάνωση-τόλμη Τώρα είναι η ώρα για νέες διεκδικήσεις


Λιτότητα, υπερχρέωση και υπερφορολόγηση κρατούν τη χώρα στην κλίνη του Προκρούστη, και η «έξοδος από το δανειακό πρόγραμμα» τον Αύγουστο δεν θα αλλάξει ριζικά την κατάσταση. Όμως, σε μια σειρά τομείς, τα κέρδη των αφεντικών μας αυξάνονται, ενώ πανευρωπαϊκά το μεγαλοαστικό στρατόπεδο βρίσκεται σε σύγχυση, πολιτική διαίρεση και κρίση ηγεσίας. Τώρα είναι η ώρα να αρχίσουμε και πάλι ως συνειδητοί εργαζόμενοι να διεκδικούμε αυτά που δικαιούμαστε, αυτά που μας στέρησαν.

Η αυξανόμενη αντίσταση της γαλλικής εργατικής τάξης στα αντεργατικά μέτρα του Μακρόν είναι το πρώτο επεισόδιο μιας αφύπνισης της ευρωπαϊκής εργατικής μας τάξης, που, ό,τι και να κάνουν οι εκμεταλλευτές καπιταλιστές, δεν θα μπορέσουν να την αποτρέψουν.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2018


2 Μαρτίου: Οι εργαζόμενοι/ες στην καθαριότητα και τη σίτιση του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ) έκαναν δίωρη στάση εργασίας απαιτώντας τα δεδουλευμένα τους. Στις 25/4 έγινε 24ωρη απεργία από τους υγειονομικούς εργαζόμενους σε όλη τη χώρα (5ωρη στάση εργασίας στην Αττική) για τις τεράστιες ελλείψεις στη δημόσια υγεία.

● Οι εκπαιδευτικοί της δημόσιας εκπαίδευσης, αναπληρωτές και μόνιμοι, έκαναν μαζικότατη συγκέντρωση στο υπουργείο Παιδείας στη διάρκεια τρίωρης στάσης εργασίας. Η συγκέντρωση χτυπήθηκε απ’ τα ΜΑΤ. Οι εκπαιδευτικοί συνέχισαν την κινητοποίηση παρά το χτύπημα, κάνοντας γενική συνέλευση επιτόπου για τη συνέχιση του αγώνα. Αποφάσισαν επανάληψη της κινητοποίησης στις 9/3 και 16/3. Και τις δύο αυτές ημέρες πραγματοποιήθηκαν μαζικές συγκεντρώσεις. Ο αγώνας συνεχίστηκε με νέα τρίωρη στάση εργασίας και συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας στις 30 του μήνα. Το κεντρικό αίτημα των κινητοποιήσεων ήταν αυτό των μαζικών μόνιμων διορισμών.